Her şey tanıştığım insanları kendim gibi düşünerek yaptığım hatalarla başladı.

El sıkıştığım insanların benimle aynı değer yargılarına , vicdana , sorumluluk bilincine sahip olduğunu düşünmekti en büyük hatam. Bu hata dert fırınının girişi , cehennemin kapısının anahtarı oldu benim için. Ve böylece girdim dert medresesinin kapısından içeri.

Kurmuş olduğum dostluklardan ve arkadaşlıklardan aldığım yaralar ve onlarla kazandığım zaferler beni ben yaptı belki de...

İhanetler , iyi niyetler , pusular , kalleşlikler , kıskançlıklar , yardımlar , zaferler , yenilgiler hep yan yana oldu sıra gözetmeksizin. Ve şunu gördüm '' hayatta sen sadece isteyebilir ve çalışabilirsin yaşam asla bir ajandanın yapraklarında planlandığı gibi ilerlemez ''

Zamanla aniden değişen şartlara göre hayallerimden vazgeçmeden değişmeyi öğrendim.

I
srar etmek , vazgeçmemek , çabalamak , inanmak yaşam felsefem oldu. Gördüğüm ihanetleri , düşmanlıkları , yardımları , iyi niyetli davranışları abartmamayı ve hayatın sıradan figüranları olduklarını öğrendim.

Ve sonunda her durumda başım dik olarak yürümek karakterim oldu. Boyun eğmeyen bir ruh , titremeyen bacaklar , bükülmeyen bel ve kırılmayan bir iradeyle yürüyorum artık.

Hakikat!

Savaşçı vazifesini yapar zafer Allah'ın takdiri ve gördüm ki

En elverişli şartlarda mağlup , en elverişsiz şartlarda galip kılabiliyor Yaratan

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.